آیا خوزستان به جایگاه واقعی اش می رسد؟

بالاخره اولین سفر دکتر روحانی رییس جمهور کشورمان به استان خوزستان انجام شد.سفری که با اتفاقات به ظاهرخوبی همراه بود.استانی که از همه جای آن عقب ماندگی وعقب ماندگی موج می زند.کاستی هایی که میتوان آنها را به وقوع جنگ تحمیلی وبرخی دیگر را به عدم توجه دولت های گذشته وکم کاری برخی مدیران داخل استان نسبت داد.
در حقیقت باید گفت که هرکدام به نوبه خود باعث کندی حرکت قطار رشد وبالندگی استان خوزستان بوده اند.خوزستان به عنوان یک استان مرزی واستراتژیک همواره باید در کانون توجهات دولت قرار داشته باشد.زیرا همیشه خوزستان جور کش دیگران وتامین کننده درآمدها ونیازهای کشوراست .
اما متاسفانه دولت های گذشته فقط به چشم یک منبع درآمد به خوزستان نگریسته اند.خوزستانی که بیشترین تولید کننده نفت ،برق،جریان داشتن رودخانه های پرآبی چون کارون وکرخه( البته کارون در گذشته پرآب بوده وامروز به جریانی از فاضلاب مبدل گشته است) ، وجود بنادر مهم تجاری مثل بندر امام خمینی (ره) بندر آبادان و خرمشهر،وجود منطقه مهم آزادتجاری اروند ،وجود شاهراه اقتصادی نقل وانتقال کالا از شمال به جنوب کشور وبالعکس وبسیاری موارد دیگر که نشان از اهمیت بسیار بالای خوزستان در میان دیگر مناطق کشور می دهدکه میتوان آن را از دیگران جدا نمود .
نمیدانیم سفردکتر روحانی اهتمام و دغدغه ایشان به خوزستان رامی رساندیا که برای راضی کردن مسولان جهت انتقال آب به اصفهان وفلات مرکزی بود. خوزستانی که علیرغم غنی بودن همواره در زمره استانهای فقیر کشور قرار داشته است وهمگان به همین واسطه از آن بهره برداری میکنند.مشکلات اقتصادی واجتماعی وتوسعه نیافتگی همپای دیگر استانها از یک سو وخیل عظیم بیکاری جوانان علیرغم وجود صنایع بزرگ کشورمثل نفت وگاز وپتروشیمی وفولاد،ضعف مدیریت استان در ایجاد جاذبه های گردشگری وکمبود فضاهای تفریحی و وجود معضلات سلامتی وبهداشتی که گریبان غالب استان را گرفته از کمترین خواسته های مردم خوزستان است.
مردمی که در آب وهوای بسیار گرم ، که 8 ماه از سال را بالای 50 درجه حرارت میگذراند همیشه پابه پای همه فعالیت می کنند . بدون کمترین تفریح و استراحت ! وفقط فکر فردایند وروز از نو روزی ازنو.مطمئنن هیچ کدام از شهروندان تهرانی ویا اصفهانی توان کارکردن در هوای گرم و طاقت فرسای خوزستان راکه در پاره ای اوقات شاید به 60درجه برسدراندارند. در حالی که تهرانیها واصفهانیها در بهترین شرایط آب وهوایی نیمی از فعالیت مردم خوزستان را نداشته وهمیشه بیشترین سهم را از بذل وبخشش ها برده وهمواره نورچشمی بوده اند .
البته بعدها مشخص میشود که این سفر دولت یازدهم برای بستن کمر همت بوده تا کاستی ها جبران شود یا که نه خواب جدیدی برای ما دیده ان و خبر نداریم .به هر ترتیب باید خودمان دلسوز استانمان باشیم تا به چیزی که حقمان است برسیم. دقیقا مثل اصفهان واگر منتظریم تا نعمت و رحمت از تهران بر سرمان ببارد بی خودی معطلیم.زیرا در ادوار مختلف فقط قول شنیدیم .پس چاره ای نیست جز اینکه منتظر باشیم وببینیم آیا قولها جامه عمل به تن میکند، یا اینکه چیز دیگری رقم خواهد خورد؟